ਰਿਵੈਂਜ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕੀਏ

ਰਿਵੈਂਜ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ (ਬਦਲੇ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ) ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਨੁਕਸਾਨ ਵਾਪਸ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਟ੍ਰੇਡ ਖੋਲ੍ਹਣਾ, ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕੋਈ ਸੈੱਟਅਪ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਪਲ ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੋਕੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਠੀਕ ਉਸੇ ਪਲ ਤੁਹਾਡੀ ਸਮਝ-ਬੂਝ ਜਵਾਬ ਦੇ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਉਹ ਨਿਯਮ ਰੋਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸ਼ਾਂਤ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਫ਼ੈਸਲਾ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥੋਂ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਮੈਨੂੰ 8,000 ਡਾਲਰ ਦੇਣੇ ਪਏ।

ਜਿਸ ਦਿਨ ਮੇਰੇ 8,000 ਡਾਲਰ ਡੁੱਬ ਗਏ

ਉਹ 15 ਨਵੰਬਰ ਦਾ ਦਿਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕਰੀਅਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗਾ ਸਬਕ ਨਿਕਲਿਆ।

ਸਵੇਰ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਟ੍ਰੇਡ ਮੇਰੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਨੁਕਸਾਨ ਝੱਲ ਲਿਆ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਸਭ ਆਮ ਸੀ। ਜੇ ਦਿਨ ਉੱਥੇ ਹੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਘਾਟੇ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਆਮ ਸਵੇਰ ਹੁੰਦੀ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਵੀ ਨਾ ਰਹਿੰਦੀ। ਪਰ ਮੈਂ ਭਾਵਨਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਪਈ। ਮੈਂ ਪੈਸੇ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਅਗਲੇ ਟ੍ਰੇਡ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਸਾਈਜ਼ ਦੁੱਗਣਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਮਾਰਕੀਟ ਨੇ ਇਹ ਗਲਤੀ ਮਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਕੀਮਤ ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਗਈ, ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਪੂਰੇ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਹੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਗਈ। ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਡਾਲਰ। ਇਸ ਨਾਲ ਜੇਬ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਟ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੀ, ਅਤੇ ਮਨ ਵਾਲੀ ਸੱਟ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੇਰ ਰਹੀ।

ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਜਰਨਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੋਹੇ ਵਰਗਾ ਪੱਕਾ ਨਿਯਮ ਲਿਖਿਆ, ਜੋ ਅੱਜ ਵੀ ਉੱਥੇ ਹੈ:

ਜਿਸ ਪਲ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਹੱਦ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ 24 ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਛੋਟ ਨਹੀਂ। ਨਾ ਵੱਡੀਆਂ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨਾਂ, ਨਾ ਮਾਰਕੀਟ ਨਾਲ ਹਿਸਾਬ ਬਰਾਬਰ ਕਰਨਾ।

ਉਸ ਸਬਕ ਦੀ ਕੀਮਤ 8,000 ਡਾਲਰ ਸੀ। ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਇਸ ਨਿਯਮ ਨੇ ਮੇਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੈਸੇ ਬਚਾਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਮਨ ਦਾ ਸਕੂਨ। ਹੇਠਾਂ ਲਿਖੀ ਹਰ ਗੱਲ ਇਸੇ ਦਾ ਲੰਮਾ ਜਵਾਬ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਨਿਯਮ ਕੰਮ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਰਿਵੈਂਜ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਦਿਸਦੀ ਹੈ

ਜਦੋਂ ਇਹ ਹੋ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਘੱਟ ਹੀ ਕੁਝ ਨਾਟਕੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦਾ, “ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਰਿਵੈਂਜ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।” ਇਹ ਕਾਹਲ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਾਹਲ ਪੱਕੇ ਇਰਾਦੇ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।

ਸਿਲਸਿਲਾ ਲਗਭਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ:

• ਇੱਕ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਕਸਰ ਸੈਸ਼ਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ।
• ਅਗਲੀ ਐਂਟਰੀ ਆਮ ਨਾਲੋਂ ਜਲਦੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਘੱਟ ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲ ਨਾਲ।
• ਸਾਈਜ਼ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਡੀ ਜਿੱਤ ਦਿਨ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ।
• ਸਟਾਪ-ਲੌਸ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਮ ਸਟਾਪ-ਲੌਸ ਨਾਲ ਕਾਫ਼ੀ ਪੈਸੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਣਗੇ।
• ਜੇ ਉਹ ਟ੍ਰੇਡ ਵੀ ਘਾਟੇ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅਗਲਾ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹਿਸਾਬ ਹੈ। ਜੇ ਘਾਟੇ ਵਾਲੇ ਟ੍ਰੇਡ ਤੋਂ ਠੀਕ ਬਾਅਦ ਤੁਹਾਡਾ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਸਾਈਜ਼ ਵਧਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਰਿਵੈਂਜ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਾਵੇਂ ਕੁਝ ਵੀ ਸਮਝਾਇਆ ਹੋਵੇ।

ਇਸ ਦੀ ਕੀਮਤ, ਅੰਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ

ਇਹ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਂਦਾ। ਇੱਥੇ 10,000 ਡਾਲਰ ਦੇ ਖਾਤੇ ਵਾਲੇ ਦੋ ਟ੍ਰੇਡਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਿਨ ਬਿਲਕੁਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਮਾੜਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਲਗਾਤਾਰ ਪੰਜ ਘਾਟੇ ਵਾਲੇ ਟ੍ਰੇਡ। ਇੱਕ ਹਰ ਵਾਰ ਇੱਕਸਾਰ 1% ਜੋਖਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਹਰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋਖਮ ਦੁੱਗਣਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਕਿੰਨੇ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ	ਹਰ ਟ੍ਰੇਡ ਉੱਤੇ ਇੱਕਸਾਰ 1%	ਹਰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੁੱਗਣਾ
ਸ਼ੁਰੂਆਤ	$10,000	$10,000
1 ਨੁਕਸਾਨ	$9,900	$9,900
2 ਨੁਕਸਾਨ	$9,801	$9,702
3 ਨੁਕਸਾਨ	$9,703	$9,314
4 ਨੁਕਸਾਨ	$9,606	$8,569
5 ਨੁਕਸਾਨ	$9,510	$7,198
10,000 ਤੱਕ ਵਾਪਸ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਵਾਧਾ	5.2%	38.9%

ਉਹੀ ਪੰਜ ਗਲਤ ਅੰਦਾਜ਼ੇ। ਉਹੀ ਰਣਨੀਤੀ। ਫ਼ਰਕ 2,312 ਡਾਲਰ ਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਅਹਿਮ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਨੁਕਸਾਨ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਆਮ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਆਮ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਦਾ ਫ਼ਰਕ ਹੈ।

ਵੈਸੇ, ਲਗਾਤਾਰ ਪੰਜ ਨੁਕਸਾਨ ਕੋਈ ਅਨੋਖੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਸਿੱਕਾ ਉਛਾਲੀਏ ਤਾਂ ਲਗਭਗ ਹਰ 32 ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਪੰਜ ਵਾਰ ਪੁੱਠਾ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ। ਇੱਕਸਾਰ ਜੋਖਮ ਵਾਲਾ ਕਾਲਮ ਇਹ ਝੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਕਾਲਮ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਖਾਤੇ ਕਿਵੇਂ ਖ਼ਤਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਕਿਉਂ ਹੈ

ਮਨ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।

• ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ। ਨੁਕਸਾਨ ਓਨੇ ਹੀ ਵੱਡੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਡਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। Kahneman ਅਤੇ Tversky ਨੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸਹੀ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦੀ ਆਈ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ 200 ਡਾਲਰ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ 200 ਡਾਲਰ ਦੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਇਹ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੀਬਰ ਤਾਂਘ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
• ਡੁੱਬੀ ਲਾਗਤ ਦਾ ਜਾਲ। ਪੈਸੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਪਰ ਲੱਗਦਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਗਏ ਹਨ। ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਾਪਸ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਉਸੇ ਮਾਰਕੀਟ ਤੋਂ ਜਿਸ ਨੇ ਹੁਣੇ ਉਹ ਖੋਹੇ ਹਨ।
• ਨਾ ਨਫ਼ਾ ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਵਾਲੇ ਬਿੰਦੂ ਨਾਲ ਚਿੰਬੜ ਜਾਣਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਘਾਟੇ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਟੀਚਾ ਚੁੱਪਚਾਪ “ਅੱਜ ਚੰਗੀ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਕਰਨੀ ਹੈ” ਤੋਂ ਬਦਲ ਕੇ “ਮੁੜ ਜ਼ੀਰੋ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਣਾ ਹੈ” ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣ ਲੈਣ ਨਾਲ ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ। 15 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤਿੰਨਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਦੀ ਸੀ।

ਛੇ ਨਿਯਮ ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ

ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਹਰ ਨਿਯਮ ਦੀ ਬਣਤਰ ਇੱਕੋ ਹੈ: ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਤੈਅ, ਅਤੇ ਮਸ਼ੀਨੀ। ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦਿਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੇ ਪਲ ਵਿੱਚ ਸਮਝਦਾਰੀ ਦਿਖਾਓ।

1. ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਹੱਦ, ਪੈਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਹੋਈ

ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਇੱਕ ਅਮੂਰਤ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਬਹਿਸ ਕਰਨੀ ਸੌਖੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਕਰੰਸੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਰਕਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਰਕਮ ਲਿਖੋ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਲਿਖੋ ਕਿ ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਉੱਤੇ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ: ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਬੰਦ।

ਮੇਰਾ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ 24 ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਬੰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਿੰਨੀ ਦੇਰ ਲਈ, ਇਹ ਇੰਨਾ ਅਹਿਮ ਨਹੀਂ, ਜਿੰਨਾ ਇਹ ਕਿ ਉਸ ਪਲ ਇਸ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਬਹਿਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।

2. ਠੰਢੇ ਹੋਣ ਦਾ ਵਕਫ਼ਾ, ਜੋ ਛੱਡਿਆ ਨਾ ਜਾ ਸਕੇ

ਹਰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਗਲੀ ਐਂਟਰੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਤੈਅ ਵਕਫ਼ਾ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪੰਦਰਾਂ ਮਿੰਟ ਕਾਫ਼ੀ ਹਨ। ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਨਾਲ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਫ਼ੋਨ ਉੱਤੇ ਟਾਈਮਰ ਲਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਨਾਲ ਇਹ ਵਕਫ਼ਾ ਨੱਬੇ ਸਕਿੰਟਾਂ ਦਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

3. ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਸਾਈਜ਼ ਸੈਸ਼ਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਅ

ਸਾਈਜ਼ ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮਾਰਕੀਟ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕੱਢ ਲਓ, ਅਤੇ ਦਿਨ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਦਾ ਮੁੜ ਹਿਸਾਬ ਨਾ ਲਾਓ। ਜੇ ਸਾਈਜ਼ ਅਜਿਹਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸੈਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵੀਹ ਵਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੀਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।

ਇਸ ਨੂੰ ਕੱਢਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਵਿੱਚ ਜੋਖਮ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਹੈ।

4. ਸਰੀਰਕ ਰੁਕਾਵਟ

ਉੱਠ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਜਾਓ। ਕਮਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਓ। ਕੁਝ ਵੀ, ਜੋ ਸਕਰੀਨ ਵੱਲ ਟਿਕਟਿਕੀ ਲਾ ਕੇ ਬੈਠੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਤੋੜੇ। ਇਹ ਮਾਮੂਲੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਲੋਕ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੁੜ ਐਂਟਰੀ ਲੈਣ ਦੀ ਤਾਂਘ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸਰੀਰਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਰਟ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਬੈਠੇ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਜਲਦੀ ਮੱਠੀ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

5. “ਭਰਪਾਈ” ਸ਼ਬਦ ਵਰਤਣਾ ਛੱਡ ਦਿਓ

ਖਾਤੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕੀ ਗੁਆਇਆ। ਪੈਸੇ ਵਾਪਸ ਜਿੱਤਣ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਸਿਰਫ਼ ਅਗਲਾ ਟ੍ਰੇਡ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮਾੜਾ। ਜਿਸ ਪਲ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਭਰਪਾਈ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਫੜੋ, ਉਸ ਪਲ ਜੋ ਟ੍ਰੇਡ ਤੁਸੀਂ ਲੈਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਹ ਮਾਰਕੀਟ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ।

6. ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਰੁਟੀਨ, ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਲਿਖੀ ਹੋਈ

ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਕਾਰਡ, ਕਿਸੇ ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੇ ਕਿ ਘਾਟੇ ਵਾਲੇ ਟ੍ਰੇਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਬੰਦ ਕਰੋ। ਨੁਕਸਾਨ ਜਰਨਲ ਵਿੱਚ ਲਿਖੋ। ਟਾਈਮਰ। ਸੈਰ। ਫਿਰ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਫਿਰ ਹੀ, ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰੋ ਕਿ ਕੋਈ ਸੈੱਟਅਪ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।

ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਅੱਜ ਲਈ ਨਹੀਂ ਲਿਖ ਰਹੇ। ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਆਪਣੇ ਉਸ ਰੂਪ ਲਈ ਲਿਖ ਰਹੇ ਹੋ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਇਹ ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਸਕੇਗਾ।

ਜਦੋਂ ਗੱਲ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਹੋਵੇ

ਇਹ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਬ੍ਰੋਕਰਾਂ ਦੇ ਬਲੌਗ ਅਤੇ ਕੋਰਸ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਲਿਖਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਲਈ ਮਾੜਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਵੇਚ ਰਹੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਰਿਹਾ।

ਕਈ ਵਾਰ ਸਮੱਸਿਆ ਤਕਨੀਕ ਦੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। Frontiers in Psychiatry ਵਿੱਚ ਛਪਿਆ Hakansson, Fernandez-Aranda ਅਤੇ Jimenez-Murcia ਦਾ 2021 ਦਾ ਇੱਕ ਪੇਪਰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿੱਤੀ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਲਗਭਗ 8% ਨਿਵੇਸ਼ਕ ਆਪਣੀ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਜੂਏ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਉੱਤੇ ਪੂਰੇ ਉੱਤਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਡੇਅ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਨੂੰ ਕਰਜ਼ੇ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਵੱਲ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਰਾਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।

ਪੈਸੇ ਵਾਲਾ ਪੱਖ ਵੀ ਇਸੇ ਪਾਸੇ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। 2020 ਵਿੱਚ Chague, De-Losso ਅਤੇ Giovannetti ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2013 ਤੋਂ 2015 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਦੇ ਇਕੁਇਟੀ ਫ਼ਿਊਚਰਜ਼ ਵਿੱਚ ਡੇਅ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਜਿਹੜੇ 300 ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਿਨ ਲੱਗੇ ਰਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 97% ਨੇ ਪੈਸੇ ਗੁਆਏ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ 1.1% ਨੇ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਦੀ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਉਜਰਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਮਾਇਆ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਟਿਕੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲੇ।

ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਪੁੱਛਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਗੱਲ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਢੁੱਕਦੀ ਹੈ:

• ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੈਸਿਆਂ ਨਾਲ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਜੋ ਕਿਰਾਏ, ਬਿੱਲਾਂ ਜਾਂ ਕਰਜ਼ੇ ਲਈ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
• ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਦਾ ਆਕਾਰ ਆਪਣੇ ਨੇੜਲੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕਾਉਂਦੇ ਹੋ।
• ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਬੱਸ ਹੁਣ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਹੈ, ਪਰ ਛੱਡੀ ਨਹੀਂ।
• ਨੁਕਸਾਨ ਤੁਹਾਡੀ ਨੀਂਦ, ਕੰਮ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਅਸਰ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ।
• ਜਿੱਤ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਸੀਂ ਉਮੀਦ ਨਾਲੋਂ ਮਾੜਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ।

ਜੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈ ਗੱਲਾਂ ਸੱਚ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਟਾਪ-ਲੌਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਲੇਖ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਹੱਦ ਬੱਸ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨਿਯਮ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਤੋੜ ਦਿਓਗੇ। ਇਹ ਜੂਏ ਵਾਲਾ ਹੀ ਇਲਾਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਇਲਾਜ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਜਾਂ ਜੂਏ ਦੀ ਲਤ ਲਈ ਮਦਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਕਿਸੇ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਸਮਝਦਾਰ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਹੈ, ਕੋਈ ਨਾਟਕੀ ਕਦਮ ਨਹੀਂ। ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਾਰਕੀਟ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਠੀਕ ਕਰ ਦੇਵੇ।

ਆਪਣੇ ਜਰਨਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਛਾਣੀਏ

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰਿਕਾਰਡ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਵੀਹ ਟ੍ਰੇਡ ਦੁਬਾਰਾ ਪੜ੍ਹੋ ਅਤੇ ਇਹ ਪੰਜ ਪੈਟਰਨ ਲੱਭੋ।

ਰਿਕਾਰਡ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਦਿਸਦਾ ਹੈ	ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ
ਸਾਈਜ਼ ਪਿਛਲੇ ਟ੍ਰੇਡ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿਛਲਾ ਟ੍ਰੇਡ ਘਾਟੇ ਵਾਲਾ ਸੀ	ਰਿਵੈਂਜ ਟ੍ਰੇਡ, ਐਂਟਰੀ ਨੋਟ ਵਿੱਚ ਭਾਵੇਂ ਕੁਝ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੇ
ਨੁਕਸਾਨ ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਐਂਟਰੀ ਵਿਚਕਾਰ ਪੰਦਰਾਂ ਮਿੰਟ ਤੋਂ ਘੱਟ	ਕੋਈ ਵਕਫ਼ਾ ਨਹੀਂ। ਫ਼ੈਸਲਾ ਨੁਕਸਾਨ ਨੇ ਲਿਆ
ਉਸ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ “ਐਂਟਰੀ ਦਾ ਕਾਰਨ” ਵਾਲਾ ਨੋਟ ਅਸਪਸ਼ਟ ਜਾਂ ਖ਼ਾਲੀ ਹੈ	ਕੋਈ ਸੈੱਟਅਪ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਬੱਸ ਇੱਕ ਤਲਬ ਸੀ
ਤੁਸੀਂ ਯੋਜਨਾ ਵਾਲੇ ਸਟਾਪ-ਲੌਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ	ਟ੍ਰੇਡ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਯੋਜਨਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਗਈ
ਜਿਸ ਇੰਸਟਰੂਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ, ਉਸੇ ਵਿੱਚ ਘੰਟੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੁੜ ਐਂਟਰੀ	ਉਸੇ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਪਿੱਛਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਟ ਮਾਰੀ

ਵੀਹ ਟ੍ਰੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਜਾਂ ਵੱਧ ਗੱਲਾਂ ਇੱਕ ਪੈਟਰਨ ਹਨ, ਕੋਈ ਇੱਕ ਮਾੜਾ ਦਿਨ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਜੇ ਰਿਕਾਰਡ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਤਾਂ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਜਰਨਲ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹਰ ਨੁਕਸਾਨ ਆਪਣੀ ਵੱਖਰੀ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਆਮ ਸਵਾਲ

ਕੀ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ 90% ਟ੍ਰੇਡਰ ਪੈਸੇ ਗੁਆਉਂਦੇ ਹਨ?

90% ਵਾਲਾ ਅੰਕੜਾ ਹਰ ਥਾਂ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਪਿੱਛੇ ਕੋਈ ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੋ ਦਰਜ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਕੋਈ ਘੱਟ ਕੌੜਾ ਨਹੀਂ। ਯੂਰਪੀਅਨ ਸਕਿਓਰਿਟੀਜ਼ ਐਂਡ ਮਾਰਕੀਟਸ ਅਥਾਰਟੀ ਨੇ ਯੂਰਪੀ ਯੂਨੀਅਨ ਭਰ ਵਿੱਚ ਰਿਟੇਲ CFD ਖਾਤਿਆਂ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪਾਇਆ ਕਿ 74% ਤੋਂ 89% ਖਾਤੇ ਪੈਸੇ ਗੁਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਪਰ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲੀ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ 300 ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅੰਕੜਾ 97% ਸੀ। ਇਸ ਲਈ 90% ਇੱਕ ਸੁਣੀ-ਸੁਣਾਈ ਗੱਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸਲ ਅੰਕੜੇ ਇਸ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਹਨ।

ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਵਿੱਚ 90% ਨਿਯਮ ਕੀ ਹੈ?

ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇਉਂ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: “90% ਟ੍ਰੇਡਰ 90 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ 90% ਪੈਸੇ ਗੁਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।” ਇਹ ਇੱਕ ਕਹਾਵਤ ਹੈ, ਖੋਜ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ। ਅੱਜ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਨੇ ਇਸ ਪਿੱਛੇ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਪੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਅੰਕੜਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਤੁਸੀਂ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹ ਸਕੋ, ਤਾਂ ESMA ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਵਾਲੇ ਅੰਕੜੇ ਵਰਤੋ।

ਕੀ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ 99% ਟ੍ਰੇਡਰ ਨਾਕਾਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ?

ਕੋਈ ਵੀ ਸਰੋਤ ਠੀਕ 99% ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਲਾ ਅਸਲ ਅੰਕੜਾ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਵਾਲੇ ਅਧਿਐਨ ਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਡਟੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ 98.9% ਡੇਅ ਟ੍ਰੇਡਰ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਉਜਰਤ ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਮਾ ਸਕੇ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਉੱਥੋਂ ਹੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਹਿਮ ਸ਼ਬਦ ਹੈ “ਡਟੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ”: ਇਹ ਉਹ ਲੋਕ ਸਨ ਜੋ 300 ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਿਨ ਲੱਗੇ ਰਹੇ।

ਕੀ ਵੱਡਾ ਖਾਤਾ ਰਿਵੈਂਜ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਨੂੰ ਘੱਟ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ?

ਨਹੀਂ। ਉੱਪਰਲੀ ਸਾਰਣੀ ਦਾ ਹਰ ਅੰਕੜਾ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਨੂੰ ਬੈਲੇਂਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ। ਹਰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੁੱਗਣਾ ਕਰਨਾ 1,00,000 ਦੇ ਖਾਤੇ ਨੂੰ ਠੀਕ ਓਨੇ ਹੀ ਟ੍ਰੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੰਨਿਆਂ ਵਿੱਚ 10,000 ਵਾਲੇ ਨੂੰ। ਸਿਰਫ਼ ਕੀਮਤ ਬਦਲਦੀ ਹੈ।

ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ

ਰਿਵੈਂਜ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਨਾ ਤਾਂ ਕਿਰਦਾਰ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਵਿਰਲੀ ਚੀਜ਼। ਇਹ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਜਿਹੜਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਲਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਹੁਣੇ-ਹੁਣੇ ਪੈਸੇ ਗੁਆਏ ਹਨ।

ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਹੱਦ ਪੈਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖੋ। ਹੁਣੇ ਤੈਅ ਕਰੋ ਕਿ ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਉੱਤੇ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਕੰਮ ਪਲੇਟਫ਼ਾਰਮ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨੂੰ ਕਰਨ ਦਿਓ, ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਜੇ ਉੱਪਰਲੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਝਲਕ ਦਿਸੀ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਨਿਯਮ ਉਸ ਸਮੱਸਿਆ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦਾ ਜਿਸ ਲਈ ਉਹ ਬਣਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਮੇਰਾ ਨਿਯਮ ਲਿਖਣ ਦੀ ਕੀਮਤ 8,000 ਡਾਲਰ ਪਈ। ਤੁਹਾਡਾ ਨਿਯਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁਫ਼ਤ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ।