ਐਗਜ਼ਿਟ ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਜੋ ਟ੍ਰੇਡ ਚੱਲਦੇ ਸਮੇਂ ਸੋਚੀ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਐਂਟਰੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬਾਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਤੈਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਅਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਐਗਜ਼ਿਟ ਦੀ ਲਗਭਗ ਹਰ ਸਮੱਸਿਆ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਯੋਜਨਾ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੇ ਸੰਭਵ ਪਲ ਤੱਕ ਟਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਫੜਨਾ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਲੋਕ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਾ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦਾ ਮੁੱਲ ਕਿੰਨਾ ਸੀ।
ਸਹੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ
ਮੈਨੂੰ RSI ਅਤੇ Vortex ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਜਾਪਦੀ ਐਂਟਰੀ ਮਿਲੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕਾਹਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਓਨਾ ਹੀ ਅਹਿਮ ਸੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੀ ਮੰਗ ਨਾਲੋਂ ਛੋਟੀ ਮਿਆਦ ਚੁਣ ਲਈ।
ਕੀਮਤ ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲੀ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਪੁਲਬੈਕ ਦੌਰਾਨ ਮੇਰੀ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਬੰਦ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।
ਜੇ ਐਗਜ਼ਿਟ ਗਲਤ ਹੈ ਤਾਂ ਦਿਸ਼ਾ ਬਾਰੇ ਸਹੀ ਹੋਣ ਦਾ ਕੋਈ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਐਗਜ਼ਿਟ ਬਾਰੇ ਮਸਾਂ ਦੋ ਸਕਿੰਟ ਸੋਚਿਆ ਸੀ।
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਐਗਜ਼ਿਟ ਗਲਤੀਆਂ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਾਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਗਲਤ ਪੜ੍ਹਨਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਹੀ ਪੜ੍ਹਤ ਨੂੰ ਬਰਬਾਦ ਕਰ ਦੇਣਾ। ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਨੂੰ ਵੀਹ ਮਿੰਟ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਐਗਜ਼ਿਟ ਨੂੰ ਦੋ ਸਕਿੰਟ, ਅਤੇ ਖਾਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਜੇ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਹੀ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਰ ਟ੍ਰੇਡ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਹੀਂ, ਤਿੰਨ ਐਗਜ਼ਿਟ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਐਗਜ਼ਿਟ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦੇ ਟਾਰਗੇਟ ਦੀ, ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਮੌਕੇ ਉੱਤੇ ਜੁਗਾੜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੂਰੀ ਯੋਜਨਾ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਐਗਜ਼ਿਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਤਿੰਨੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
| ਐਗਜ਼ਿਟ | ਇਹ ਕੀ ਹੈ | ਇਸ ਨੂੰ ਕੀ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ |
|---|---|---|
| ਟਾਰਗੇਟ | ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਲੈਂਦੇ ਹੋ | ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਬਣਤਰ। ਅਗਲਾ ਲੈਵਲ, ਪਿਛਲਾ ਹਾਈ, ਮਾਪੀ ਹੋਈ ਚਾਲ |
| ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਗਲਤ ਹੋਣ ਦਾ ਬਿੰਦੂ | ਉਹ ਬਿੰਦੂ ਜਿੱਥੇ ਵਿਚਾਰ ਹੁਣ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ | ਫਿਰ ਚਾਰਟ। ਤੁਹਾਡਾ ਖਾਤਾ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਗੋਲ ਅੰਕ ਵੀ ਨਹੀਂ |
| ਸਮੇਂ ਵਾਲਾ ਐਗਜ਼ਿਟ | ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਲਈ ਨਿਕਲਦੇ ਹੋ ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ | ਟ੍ਰੇਡ ਦਾ ਆਧਾਰ। ਜੇ ਚਾਲ ਬਾਜ਼ਾਰ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਵੇਲੇ ਹੋਣੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ |
ਤੀਜਾ ਐਗਜ਼ਿਟ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਲਗਭਗ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਲਿਖਦਾ, ਅਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਪੈਸਾ ਇੱਥੇ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਟ੍ਰੇਡ ਨਾ ਜਿੱਤ ਰਿਹਾ ਹੈ ਨਾ ਹਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਤੁਹਾਡਾ ਖ਼ਰਚਾ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ ਹੈ: ਸਪ੍ਰੈਡ (ਖਰੀਦ ਅਤੇ ਵੇਚ ਕੀਮਤ ਦਾ ਫ਼ਰਕ), ਫ਼ਾਇਨੈਂਸਿੰਗ ਦਾ ਖ਼ਰਚਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਧਿਆਨ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਅਗਲੇ ਸੈੱਟਅਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਹੇ। “ਇਸ ਨੇ ਅਜੇ ਮੇਰਾ ਸਟਾਪ-ਲੌਸ ਨਹੀਂ ਛੂਹਿਆ” ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਟ੍ਰੇਡ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਨੇ ਉਹ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਮੀਦ ਸੀ।
ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਵਾਲੇ ਟ੍ਰੇਡ ਜਲਦੀ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦੀ ਅਸਲ ਕੀਮਤ
ਜਲਦੀ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਲੈ ਲੈਣਾ ਸਮਝਦਾਰੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਬੁੱਕ ਕੀਤਾ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਅਸਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਟਾਰਗੇਟ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਉਮੀਦ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਅਸਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖਣਾ ਫ਼ਾਇਦੇਮੰਦ ਹੈ।
ਨਾ ਨਫ਼ਾ ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਜਿੱਤੇ ਟ੍ਰੇਡਾਂ ਦੀ ਜਿਹੜੀ ਦਰ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਅਨੁਪਾਤ ਨਾਲ ਤੈਅ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਨਾ ਕਿ ਉਸ ਨਾਲ ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਤੁਸੀਂ 2:1 ਵਾਲੇ ਟ੍ਰੇਡ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਆਦਤਨ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹੀ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਜੋਖਮ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਪੱਧਰ ਉੱਚਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
| ਤੁਹਾਡੀ ਯੋਜਨਾ ਸੀ | ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਲੈਂਦੇ ਹੋ | ਨਾ ਨਫ਼ਾ ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਹੁਣ ਲੋੜੀਂਦੀ ਜਿੱਤੇ ਟ੍ਰੇਡਾਂ ਦੀ ਦਰ |
|---|---|---|
| 2 × ਤੁਹਾਡਾ ਜੋਖਮ | 2 × ਜੋਖਮ | 33% |
| 2 × ਤੁਹਾਡਾ ਜੋਖਮ | 1.5 × ਜੋਖਮ | 40% |
| 2 × ਤੁਹਾਡਾ ਜੋਖਮ | 1 × ਜੋਖਮ | 50% |
| 2 × ਤੁਹਾਡਾ ਜੋਖਮ | 0.5 × ਜੋਖਮ | 67% |
ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੀ ਕਤਾਰ ਪੜ੍ਹੋ। ਜੋ ਟ੍ਰੇਡਰ 2R ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਦਤਨ ਉਸ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਵਾਰ ਸਹੀ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਉਸ ਰਣਨੀਤੀ ਉੱਤੇ ਜੋ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸਹੀ ਹੋ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਰਣਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਦਲਿਆ। ਸਿਰਫ਼ ਐਗਜ਼ਿਟ ਬਦਲੇ।
ਇਸ ਇੱਕੋ ਭਾਗ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਵਿੱਚ ਜੋਖਮ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਕਿਉਂ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ
ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਟੈਰੈਂਸ ਓਡੀਨ ਨੇ 10,000 ਬ੍ਰੋਕਰੇਜ ਖਾਤਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਾਇਆ ਕਿ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਵਾਲੇ ਸ਼ੇਅਰ 14.8% ਦੀ ਦਰ ਨਾਲ ਅਤੇ ਘਾਟੇ ਵਾਲੇ ਸ਼ੇਅਰ 9.8% ਦੀ ਦਰ ਨਾਲ ਵੇਚੇ, ਭਾਵ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਵਾਲੇ ਸ਼ੇਅਰ ਦੇ ਵਿਕਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਘਾਟੇ ਵਾਲੇ ਨਾਲੋਂ ਲਗਭਗ 1.5 ਗੁਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ। ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ, ਜੋ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਵਾਲੇ ਸ਼ੇਅਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਚੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਘਾਟੇ ਵਾਲੇ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਨੂੰ 3.4 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਅੰਕਾਂ ਨਾਲ ਪਛਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਝੁਕਾਅ ਸਿਰਫ਼ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਉਲਟਾ ਹੈ, ਮਹਿੰਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਹਰ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਣ ਨਾਲ ਇਹ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਚਾਅ ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ।
ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇਸ ਪਿੱਛੇ ਤਿੰਨ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ:
- ਪਿਛਲਾ ਟ੍ਰੇਡ। ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਗਲਾ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਵਾਲਾ ਟ੍ਰੇਡ ਜਲਦੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਦਿਨ ਹਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜਿੱਤ ਦਾ ਆਕਾਰ ਇਸ ਟ੍ਰੇਡ ਦੀ ਬਜਾਏ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਛਲੇ ਟ੍ਰੇਡ ਨਾਲ ਤੈਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
- ਦੇਖਦੇ ਰਹਿਣਾ। ਕਿਸੇ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਨੂੰ ਜਿੰਨਾ ਨੇੜਿਓਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਓਨੀ ਹੀ ਜਲਦੀ ਉਹ ਬੰਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹਰ ਟਿੱਕ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਦਲੀਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਖ਼ੀਰ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
- ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ। ਜੇ ਆਮ ਹਿਲਜੁਲ ਦੌਰਾਨ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਫੜੀ ਰੱਖਣਾ ਬੇਚੈਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਬਹਾਨਾ ਮਿਲ ਹੀ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਐਗਜ਼ਿਟ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਸਾਈਜ਼ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ।
ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਤਿੰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਹੜਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਪਛਾਣਨ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਦੌਰਾਨ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਐਗਜ਼ਿਟ, ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ
ਪਹਿਲੇ ਟਾਰਗੇਟ ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਕੱਢ ਲੈਣਾ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਨੂੰ ਚੱਲਣ ਦੇਣਾ ਆਮ ਸਮਝੌਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਾਜਬ ਸਮਝੌਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਮੁਫ਼ਤ ਦੇ ਮਾਲ ਵਾਂਗ ਵੇਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਨੂੰ ਫੜੀ ਰੱਖਣਾ ਆਸਾਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਹੈ ਜੇ ਇਸ ਦਾ ਬਦਲ ਪੂਰੀ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਜਲਦੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਣਾ ਹੈ। ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਟ੍ਰੇਡਾਂ ਉੱਤੇ ਹੱਦ ਵੀ ਲਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਾਕੀ ਸਭ ਦਾ ਖ਼ਰਚਾ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਰਣਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਤੀਜੇ ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਧਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਿਯਮ ਬਹੁਤ ਮਾੜਾ ਹੈ।
ਦੋ ਸ਼ਰਤਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਐਗਜ਼ਿਟ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰੀ ਵਾਲਾ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਐਂਟਰੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇੰਨੇ ਦਰਜ ਟ੍ਰੇਡ ਹਨ ਕਿ ਪਤਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਵਾਲੇ ਟ੍ਰੇਡ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਪਹਿਲੇ ਟਾਰਗੇਟ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਟ੍ਰੇਡ ਦੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦੇ ਪਲ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਲੈਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨਾ ਕੋਈ ਰਣਨੀਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਬਿਹਤਰ ਪੈਕਿੰਗ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਐਗਜ਼ਿਟ ਹੀ ਹੈ।
ਐਗਜ਼ਿਟ ਨੂੰ ਖਿਸਕਾਉਣਾ ਕਦੋਂ ਸਹੀ ਹੈ
ਹਰ ਬਦਲਾਅ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਪਰਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕੋ ਹੈ: ਕੀ ਬਦਲਿਆ, ਚਾਰਟ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ?
| ਕਦਮ | ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ | ਫ਼ੈਸਲਾ |
|---|---|---|
| ਸਟਾਪ-ਲੌਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਕਿਉਂਕਿ ਕੀਮਤ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ | ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਅਣਜਾਣ ਨੁਕਸਾਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਰਹੇ ਹੋ | ਕਦੇ ਨਹੀਂ |
| ਟ੍ਰੇਡ ਤੁਹਾਡੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣ ਨਾਲ ਸਟਾਪ-ਲੌਸ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਉੱਪਰ ਲਿਜਾਣਾ | ਲਿਖੇ ਹੋਏ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਅਸਲੀ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦੀ ਰਾਖੀ | ਠੀਕ ਹੈ, ਜੇ ਨਿਯਮ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ |
| ਸੈੱਟਅਪ ਟੁੱਟਣ ਕਰਕੇ ਜਲਦੀ ਬੰਦ ਕਰਨਾ | ਚਾਰਟ ਨੇ ਉਹ ਕਾਰਨ ਖੋਹ ਲਿਆ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਐਂਟਰੀ ਕੀਤੀ ਸੀ | ਸਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਜਲਦੀ ਐਗਜ਼ਿਟ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ |
| ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਲੱਗਣ ਕਰਕੇ ਜਲਦੀ ਬੰਦ ਕਰਨਾ | ਅਕੇਵਾਂ | ਇਹ ਸਮੇਂ ਵਾਲਾ ਐਗਜ਼ਿਟ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਯੋਜਨਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖੋ ਅਤੇ ਮੌਕੇ ਉੱਤੇ ਜੁਗਾੜ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰੋ |
| ਚੰਗਾ ਚੱਲਣ ਕਰਕੇ ਟਾਰਗੇਟ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣਾ | ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਹਿੰਦਾ ਲਾਲਚ | ਲਗਭਗ ਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਉਹੀ ਟ੍ਰੇਡ ਕਰੋ ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਸੀ |
ਤੀਜੀ ਕਤਾਰ ਖ਼ਾਸ ਧਿਆਨ ਮੰਗਦੀ ਹੈ। ਟ੍ਰੇਡ ਦਾ ਕਾਰਨ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਣ ਕਰਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਾ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨਹੀਣਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕਾਰਨ ਰੱਖਣ ਦਾ ਪੂਰਾ ਮਕਸਦ ਹੀ ਇਹੀ ਹੈ। ਜਲਦੀ ਐਗਜ਼ਿਟ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਹਿੰਮਤ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਦਲਿਆ।
ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਕਰੀਏ ਕਿ ਸਮੱਸਿਆ ਤੁਹਾਡੇ ਐਗਜ਼ਿਟ ਵਿੱਚ ਹੈ
ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਰਿਕਾਰਡ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜਵਾਬ ਦੋ ਕਾਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।
- ਪਿਛਲੇ ਵੀਹ ਟ੍ਰੇਡਾਂ ਲਈ ਆਪਣਾ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਐਗਜ਼ਿਟ ਅਤੇ ਅਸਲ ਐਗਜ਼ਿਟ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਰੱਖੋ।
- ਗਿਣੋ ਕਿ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਦੋਵੇਂ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
- ਜੋ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਲਿਖੋ ਕਿ ਗੜਬੜ ਕਿਸ ਪਾਸੇ ਹੋਈ: ਜਲਦੀ ਨਿਕਲਣਾ, ਜਾਂ ਯੋਜਨਾ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਫੜੀ ਰੱਖਣਾ।
ਜੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬੇਮੇਲ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਵਾਲੇ ਟ੍ਰੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਐਗਜ਼ਿਟ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਮੱਸਿਆ ਹਿੰਮਤ ਅਤੇ ਸਾਈਜ਼ ਦੀ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੀ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਉਹ ਘਾਟੇ ਵਾਲੇ ਟ੍ਰੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਰ ਨਾਲ ਐਗਜ਼ਿਟ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਲਟ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਹੱਲ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਜੇ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਕਾਲਮ ਅਕਸਰ ਖ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਦੇ ਕੋਈ ਯੋਜਨਾ ਸੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਤੋਂ ਖੁੰਝਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਤਿੰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਸਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਵੀ ਹੈ।
ਟ੍ਰੇਡਿੰਗ ਜਰਨਲ ਕਿਵੇਂ ਰੱਖੀਏ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਟੈਂਪਲੇਟ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਦੋਵੇਂ ਕਾਲਮ ਹਨ।
ਆਮ ਸਵਾਲ
ਮੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਲੱਗੇ ਕਿ ਟ੍ਰੇਡ ਕਦੋਂ ਬੰਦ ਕਰਨਾ ਹੈ?
ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤਿੰਨ ਐਗਜ਼ਿਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਇੱਕ ਆ ਜਾਵੇ: ਟਾਰਗੇਟ, ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਗਲਤ ਹੋਣ ਦਾ ਲੈਵਲ, ਜਾਂ ਸਮੇਂ ਦੀ ਹੱਦ। ਜੇ ਇਹ ਸਵਾਲ ਟ੍ਰੇਡ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉੱਠ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਇਮਾਨਦਾਰ ਜਵਾਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਦਬਾਅ ਹੇਠ, ਪੈਸੇ ਦਾਅ ਉੱਤੇ ਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਕਿਸੇ ਟ੍ਰੇਡ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੀ ਦੇਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੀ ਐਂਟਰੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਅਜੇ ਵੀ ਸਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਘਾਟੇ ਵਾਲੇ ਟ੍ਰੇਡ ਫੜੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਿੰਨਾ ਉਹ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਵਾਲੇ ਟ੍ਰੇਡ ਫੜੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਟ੍ਰੇਡ ਦੇ ਆਧਾਰ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਮਾਂ-ਸੀਮਾ ਜੁੜੀ ਸੀ, ਜੋ ਜੁੜੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹੀ ਸਮਾਂ-ਸੀਮਾ ਤੁਹਾਡਾ ਜਵਾਬ ਹੈ।
ਜੇ ਮੈਂ ਕਦੇ ਟ੍ਰੇਡ ਬੰਦ ਹੀ ਨਾ ਕਰਾਂ ਤਾਂ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕੀ ਹੈ। ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੀ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਅਣਮਿੱਥੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰੱਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਬੱਸ ਉੱਪਰ-ਹੇਠਾਂ ਹੁੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਲੀਵਰੇਜ ਵਾਲੀ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਫ਼ਾਇਨੈਂਸਿੰਗ ਦਾ ਖ਼ਰਚਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਰਜਿਨ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਥਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਬੰਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਿਆਦ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਮਿਆਦ ਪੁੱਗਣ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਤਿਆਰ ਹੋਵੋ ਜਾਂ ਨਾ। ਸਾਂਝੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਫ਼ੈਸਲਾ ਨਾ ਕਰਨਾ ਵੀ ਇੱਕ ਫ਼ੈਸਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਪੱਕਾ ਟਾਰਗੇਟ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਟ੍ਰੇਲਿੰਗ ਸਟਾਪ-ਲੌਸ?
ਪੱਕੇ ਟਾਰਗੇਟ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਣਨੀਤੀਆਂ ਲਈ ਢੁਕਵੇਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਲੈਵਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਖਣਾ ਆਸਾਨ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਯੋਜਨਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੁਬਿਧਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਟ੍ਰੇਲਿੰਗ ਸਟਾਪ-ਲੌਸ ਟ੍ਰੈਂਡ ਵਾਲੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਲੈਵਲ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਅੱਗੇ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਮਿੱਥਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਗਲਤ ਜਵਾਬ ਹੈ ਟ੍ਰੇਡ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਦਲਾ-ਬਦਲੀ ਕਰਨਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੋਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਪੱਲੇ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ
ਐਂਟਰੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਿੰਨ ਐਗਜ਼ਿਟ ਲਿਖੋ: ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਕਿੱਥੇ ਲੈਣਾ ਹੈ, ਵਿਚਾਰ ਕਿੱਥੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਨਾ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਕਦੋਂ ਨਿਕਲਣਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਮਲ ਕਰੋ।
ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਵਾਲੇ ਟ੍ਰੇਡ ਜਲਦੀ ਬੰਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਜੋਖਮ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਚੁੱਪਚਾਪ ਲੋੜੀਂਦੀ ਜਿੱਤੇ ਟ੍ਰੇਡਾਂ ਦੀ ਦਰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਾਗਜ਼ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਰਣਨੀਤੀ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ। ਮੈਂ ਇਸ ਸਬਕ ਦੀ ਕੀਮਤ ਚੁਕਾਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਲਤ ਹਿੱਸਾ ਐਂਟਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।