निकास ट्रेड चलिरहेका बेला सोचेर निकाल्ने कुरा होइन। यो प्रवेश गर्नुअघि नै, अरू सबै कुरासँगै तय गरिन्छ, र त्यसपछि कार्यान्वयन गरिन्छ। निकाससम्बन्धी लगभग हरेक समस्या वास्तवमा सबैभन्दा नराम्रो क्षणसम्म पन्छाइएको योजनाको समस्या हो।
दिशा सही पहिल्याउने भाग मानिसहरू अभ्यास गर्छन्। तर सही दिशाको मूल्य कति भयो भन्ने कुरा बाहिर निस्कने भागले तय गर्छ।
सही भएर पनि घाटा
मैले RSI र Vortex प्रयोग गरेर उत्तम देखिने प्रवेश भेटेँ, अनि उत्तिकै महत्त्वपूर्ण भागमा हतार गरेँ। मैले आफ्नै विश्लेषणले भनेभन्दा छोटो अवधि छानेँ।
मूल्य ठ्याक्कै मैले अनुमान गरेजस्तै चल्यो। तर त्यहाँ पुग्नुअघि नै छोटो पुलब्याकका बेला मेरो पोजिसन बन्द भइसकेको थियो।
निकास गलत भए दिशाबारे सही हुनुको कुनै मूल्य छैन, र मैले निकासबारे मुस्किलले दुई सेकेन्ड सोचेकी थिएँ।
धेरैजसो निकाससम्बन्धी गल्तीको ढाँचा यही हो। बजारलाई गलत पढ्नु होइन, सही पढाइ खेर फाल्नु। विश्लेषणले बीस मिनेट पायो र निकासले दुई सेकेन्ड, जबकि खाताले सधैँ दोस्रोकै आधारमा मात्र भुक्तानी दिन्छ।
हरेक ट्रेडलाई एउटा होइन, तीनवटा निकास चाहिन्छ
धेरैजसो मानिस एउटा मात्र निकासको योजना बनाउँछन्, नाफाको टार्गेट, र बाँकी सबै कुरामा बेलामा जे मन लाग्यो त्यही गर्छन्। पूर्ण योजनामा तीनवटा निकास हुन्छन्, र तीनवटै क्लिक गर्नुअघि लेखिन्छन्।
| निकास | यो के हो | कुन कुराले तय गर्छ |
|---|---|---|
| टार्गेट | जहाँ तपाईं नाफा लिनुहुन्छ | चार्टको संरचना। अर्को लेभल, अघिल्लो उच्च बिन्दु, नापेर निकालिएको चाल |
| अमान्य हुने बिन्दु | जहाँ ट्रेडको विचार सही रहँदैन | फेरि चार्ट नै। तपाईंको खाता होइन, र कुनै गोल अङ्क पनि होइन |
| समयको निकास | केही नभएकाले जब तपाईं बाहिर निस्कनुहुन्छ | ट्रेडको आधारभूत तर्क। बजार खुल्नेबित्तिकै चाल आउनुपर्ने थियो र अहिले दिउँसोको खाना खाने बेला भयो भने त्यहाँ रहनुको कारण सकिइसक्यो |
तेस्रो निकास लगभग कसैले लेख्दैन, र अचम्म लाग्ने जति पैसा त्यहीँ जान्छ। न नाफामा न घाटामा रहेको ट्रेडले पनि तपाईंलाई खर्च गराइरहेको हुन्छ: स्प्रेड (किन्ने र बेच्ने मूल्यबीचको फरक), फाइनान्सिङ शुल्क, र अर्को सेटअपमा दिन नसकिएको ध्यान। “अहिलेसम्म मेरो स्टप-लस छोएको छैन” भन्नु तपाईंले अपेक्षा गरेजस्तो काम गर्न छाडिसकेको ट्रेडमा टिकिरहने कारण होइन।
नाफाका ट्रेड चाँडै काट्दा वास्तवमा कति मूल्य चुकाउनुपर्छ
चाँडै नाफा लिनु समझदारीजस्तो लाग्छ। हातमा आइसकेको नाफा वास्तविक हो, टार्गेट त आशा मात्र हो। तर त्यो भावनाले तपाईंका अङ्कहरूमा निश्चित असर पार्छ, र त्यसलाई लेखिएको रूपमा हेर्नु उपयोगी हुन्छ।
न नाफा न घाटाको स्थितिमा पुग्न चाहिने जित्ने अनुपात तपाईंले योजना बनाएको होइन, वास्तवमा हासिल गरेको अनुपातले तय गर्छ। त्यसैले २:१ को ट्रेडको योजना बनाएर बानीवश त्यसको आधा मात्र लिनुहुन्छ भने तपाईंले जोखिम घटाउनुभएको छैन। तपाईंले पार गर्नुपर्ने रेखा माथि सार्नुभएको हो।
| तपाईंको योजना | तपाईंले वास्तवमा लिने | न नाफा न घाटामा पुग्न अब चाहिने जित्ने अनुपात |
|---|---|---|
| २ × तपाईंको जोखिम | २ × जोखिम | ३३% |
| २ × तपाईंको जोखिम | १.५ × जोखिम | ४०% |
| २ × तपाईंको जोखिम | १ × जोखिम | ५०% |
| २ × तपाईंको जोखिम | ०.५ × जोखिम | ६७% |
सबैभन्दा तलको पङ्क्ति पढ्नुहोस्। २R को योजना बनाएर बानीवश त्यसको एक चौथाइ मात्र लिने ट्रेडर तीनमध्ये दुई पटक सही हुनुपर्छ, त्यो पनि तीनमध्ये एक पटक सही हुँदा काम गर्ने गरी बनाइएको रणनीतिमा। रणनीतिमा केही बदलिएन। निकास मात्र बदलियो।
त्यो एउटै भागफलपछाडिको गणित ट्रेडिङमा जोखिम व्यवस्थापन पाठमा समेटिएको छ।
तपाईं किन बारम्बार धेरै चाँडो निस्कनुहुन्छ
यो नापिएको छ। टेरेन्स ओडिनले १०,००० ब्रोकरेज खाताको अध्ययन गरे र पत्ता लगाए कि लगानीकर्ताहरूले नाफामा रहेका पोजिसन १४.८% को दरले र घाटामा रहेका पोजिसन ९.८% को दरले बेचे, अर्थात् नाफामा रहेको पोजिसन बेचिने सम्भावना घाटामा रहेकोभन्दा करिब १.५ गुणा बढी थियो। त्यसपछिको एक वर्षमा, उनीहरूले बेचेका नाफाका पोजिसनले राखिराखेका घाटाका पोजिसनलाई ३.४ प्रतिशत अङ्कले उछिने।
त्यसैले यो प्रवृत्ति भावनात्मक मात्र होइन। यो उल्टो छ, महँगो छ, र लगभग सबैमा पाइन्छ। यो थाहा हुँदैमा प्रवृत्ति बन्द हुँदैन, तर कुन कुराविरुद्ध व्यवस्था बनाउनुपर्छ भनेर भने बताउँछ।
प्रायः तीनवटा कुराले यसलाई चलाउँछन्:
- अघिल्लो ट्रेड। घाटापछि दिनको हिसाब हरियोमा ल्याउन अर्को नाफाको ट्रेड चाँडै बन्द गरिन्छ। नाफाको आकार यो ट्रेडले होइन, तपाईंको अघिल्लो ट्रेडले तय गर्छ।
- निरन्तर हेरिरहनु। तपाईं पोजिसनलाई जति नजिकबाट हेर्नुहुन्छ, त्यति चाँडो बन्द गर्नुहुन्छ। तपाईंको विपरीत जाने हरेक सानो चाल एउटा सानो तर्क हो, र अन्त्यमा तपाईं सहमत हुनुहुन्छ।
- पोजिसन धेरै ठूलो छ। सामान्य उतारचढावमा पोजिसन राखिराख्न असहज लाग्छ भने तपाईं निस्कने कुनै न कुनै बहाना भेट्टाउनुहुन्छ। त्यो निकासको भेषमा लुकेको साइजको समस्या हो।
तीनमध्ये कुन हो भन्ने कुराले फरक पार्छ, किनकि तिनको समाधान फरक-फरक छ, र तिनलाई छुट्याउनेबारे थप कुरा ट्रेडिङमा भावना नियन्त्रण पाठमा छ।
आंशिक निकास, इमानदारीपूर्वक
पहिलो टार्गेटमा केही भाग बन्द गरेर बाँकी छोड्नु सामान्य सम्झौता हो। यो उचित सम्झौता हो, तर यसलाई कुनै मूल्य नचुकाई पाइने फाइदाजस्तो गरी बेचिन्छ, र यो त्यस्तो होइन।
यसले वास्तवमा पोजिसन राखिराख्न सजिलो बनाउँछ, र विकल्प पूरै पोजिसन चाँडै बन्द गर्नु हो भने यो निकै मूल्यवान् छ। तर यसले तपाईंका सबैभन्दा राम्रा ट्रेडहरूलाई पनि सीमित गर्छ, र बाँकी सबैको खर्च तिनै ट्रेडले धान्छन्। वर्षभरिको नतिजा केही उत्कृष्ट ट्रेडले धान्ने रणनीतिलाई तिनलाई आधा बनाउने नियमले राम्रो गर्दैन।
दुई अवस्थामा आंशिक निकास समझदारीपूर्ण हुन्छ: तपाईंले प्रवेशअघि नै त्यो तय गर्नुभएको छ, र तपाईंका नाफाका ट्रेड प्रायः पहिलो टार्गेटभन्दा अघि जान्छन् कि जाँदैनन् भनेर थाहा पाउन पुग्ने जति ट्रेड रेकर्ड गर्नुभएको छ। ट्रेड नाफामा पुगेकै बेला आंशिक निकासको निर्णय गर्नु रणनीति होइन। त्यो राम्रो नाम दिइएको चाँडो निकास मात्र हो।
निकास सार्नु कहिले सही हो
हरेक समायोजन कमजोरी होइन। परीक्षा सधैँ एउटै हो: के बदलियो, चार्ट कि तपाईंको भावना?
| कदम | यसको सामान्य अर्थ | निर्णय |
|---|---|---|
| मूल्य नजिक आएकाले स्टप-लस टाढा सार्नु | तपाईं थाहा भएको घाटालाई थाहा नभएको घाटामा बदल्दै हुनुहुन्छ | कहिल्यै होइन |
| ट्रेड तपाईंको पक्षमा जाँदा स्टप-लसलाई पछ्याउँदै माथि सार्नु | लेखिएको नियमअनुसार वास्तविक नाफाको सुरक्षा | ठीक छ, यदि नियम पहिले नै लेखिएको थियो भने |
| सेटअप बिग्रिएकाले चाँडै बन्द गर्नु | चार्टले तपाईंको प्रवेशको कारण नै हटाइदियो | सही, र यो चाँडो निकास होइन |
| धेरै समय लागेकाले चाँडै बन्द गर्नु | दिक्दारी | त्यो समयको निकास हो, त्यसैले त्यसलाई योजनामा लेख्नुहोस् र बेलामा मनपरी गर्न छाड्नुहोस् |
| राम्रो चलिरहेकाले टार्गेट बढाउनु | आफूलाई आत्मविश्वास भन्ने लोभ | लगभग कहिल्यै होइन। योजना बनाएकै ट्रेड लिनुहोस् |
तेस्रो पङ्क्तिमा विशेष ध्यान दिनुपर्छ। ट्रेडको कारण नै हराएकाले बाहिर निस्कनु अनुशासनहीनता होइन। कारण हुनुको पूरा अर्थ नै त्यही हो। निकासलाई चाँडो बनाउने कुरा के हो भने, तपाईंको हिम्मतबाहेक अरू केही बदलिएको हुँदैन।
निकास नै तपाईंको समस्या हो कि होइन, कसरी चिन्ने
अनुमान लगाउनुपर्दैन। तपाईं रेकर्ड राख्नुहुन्छ भने उत्तर दुईवटा स्तम्भमै छ।
- पछिल्ला बीसवटा ट्रेडका लागि योजना गरिएको निकास र वास्तविक निकास छेउछेउमा राख्नुहोस्।
- ती कति पटक मेल खान्छन्, गन्नुहोस्।
- मेल नखानेहरूमा तपाईं कता जानुभयो, लेख्नुहोस्: चाँडै निस्कनुभयो, कि योजनाभन्दा पर राखिराख्नुभयो।
धेरैजसो बेमेल नाफाका ट्रेडमा चाँडो निस्किएका छन् भने समस्या विश्लेषणमा होइन, हिम्मत र साइजमा छ। घाटाका ट्रेडमा ढिलो निस्किएका छन् भने त्यो उल्टो र अझ जरुरी समस्या हो। योजना गरिएको निकासको स्तम्भ प्रायः खाली छ भने चुक्नका लागि कुनै योजना नै थिएन, र तीनमध्ये यो सुधार्न सबैभन्दा सजिलो र सबैभन्दा सामान्य समस्या हो।
ट्रेडिङ जर्नल कसरी राख्ने पाठको टेम्प्लेटमा ठ्याक्कै यही कारणले दुवै स्तम्भ राखिएका छन्।
प्रायः सोधिने प्रश्नहरू
ट्रेड कहिले बन्द गर्ने, कसरी थाहा पाउने?
जब तपाईंका तीनमध्ये कुनै एउटा निकासमा पुगिन्छ: टार्गेट, अमान्य हुने लेभल, वा समय सीमा। ट्रेडकै बीचमा यो प्रश्न सोधिरहनुभएको छ र तीमध्ये कुनैमा पनि पुगिएको छैन भने इमानदार उत्तर यो हो कि तपाईंले योजना पूरा गर्नुभएको थिएन, र अहिले दबाबमा, पैसा दाउमा राखेर पूरा गर्दै हुनुहुन्छ।
ट्रेडमा कति समयसम्म रहनुपर्छ?
जबसम्म तपाईंले प्रवेश गर्नुको कारण अझै सत्य छ। यो धेरैजसो मानिसले घाटाका ट्रेड राख्नेभन्दा छोटो र नाफाका ट्रेड राख्नेभन्दा लामो समय हो। तपाईंको ट्रेडको तर्कसँग कुनै समयावधि जोडिएको थियो भने, र हुनुपर्छ पनि, त्यही समयावधि तपाईंको उत्तर हो।
ट्रेड कहिल्यै बन्द नगरे के हुन्छ?
यो तपाईंले के राख्नुभएको छ भन्नेमा भर पर्छ। सेयरको पोजिसन अनिश्चित कालसम्म राख्न सकिन्छ, र त्यो केवल बढ्छ र घट्छ। लिभरेज भएको पोजिसनमा हरेक दिन फाइनान्सिङ शुल्क लाग्छ र मार्जिन सकियो भने तपाईंको इच्छाविना नै बन्द गरिन सक्छ, अनि म्याद भएको प्रोडक्ट तपाईं तयार हुनुहोस् वा नहुनुहोस्, म्याद सकिँदा आफैं बन्द हुन्छ। साझा कुरा के हो भने, निर्णय नगर्नु पनि एउटा निर्णय नै हो, र त्यो तपाईंबाहेक अरू कसैले गर्छ।
निश्चित टार्गेट प्रयोग गर्ने कि ट्रेलिङ स्टप-लस?
चार्टमा लक्ष्य गर्न स्पष्ट लेभल भएका रणनीतिका लागि निश्चित टार्गेट उपयुक्त हुन्छ, र योजना प्रस्ट भएकाले यसको परीक्षण गर्न पनि सजिलो हुन्छ। ट्रेलिङ स्टप-लस ट्रेन्ड चलिरहेको अवस्थामा उपयुक्त हुन्छ, जहाँ चाल तपाईंले पहिले नै तोक्न सक्ने कुनै पनि लेभलभन्दा धेरै पर जान सक्छ। गलत उत्तर भनेको ट्रेडकै बीचमा यी दुईबीच फेरबदल गर्नु हो, जसले दुवैको सबैभन्दा नराम्रो पक्ष मात्र दिन्छ।
छोटकरीमा
प्रवेश गर्नुअघि तीनवटा निकास लेख्नुहोस्: कहाँ नाफा लिने, कहाँ ट्रेडको विचार मर्छ, र केही नभएमा कहिले निस्कने। त्यसपछि तिनलाई कार्यान्वयन गर्नुहोस्।
नाफाका ट्रेड चाँडै काट्दा तपाईंको जोखिम घट्दैन। यसले चुपचाप तपाईंलाई चाहिने जित्ने अनुपात बढाउँछ, र अन्ततः कागजमा काम गरेको रणनीतिले खातामा काम गर्न छाड्छ। मैले यो पाठको मूल्य चुकाएकी छु, र गलत भाग प्रवेश थिएन।