ការចេញ មិនមែនជាអ្វីដែលអ្នកគិតរកនៅពេលការជួញដូរកំពុងដំណើរការទេ។ វាត្រូវបានសម្រេចមុនពេលអ្នកចូល ក្នុងពេលតែមួយជាមួយអ្វីៗផ្សេងទៀត ហើយបន្ទាប់មកគ្រាន់តែអនុវត្ត។ បញ្ហាការចេញស្ទើរតែទាំងអស់ តាមពិតគឺជាបញ្ហាផែនការ ដែលត្រូវបានពន្យារពេលរហូតដល់ពេលដែលអាក្រក់បំផុត។
ការទាយទិសដៅឱ្យត្រូវ គឺជាផ្នែកដែលមនុស្សហ្វឹកហាត់។ ការចេញ គឺជាផ្នែកដែលសម្រេចថា ទិសដៅដែលត្រូវនោះមានតម្លៃប៉ុណ្ណា។
ទាយត្រូវ តែនៅតែខាត
ខ្ញុំបានរកឃើញអ្វីដែលមើលទៅដូចជាការចូលដ៏ល្អឥតខ្ចោះ ដោយប្រើ RSI និង Vortex ហើយបន្ទាប់មកបានប្រញាប់ប្រញាល់ធ្វើផ្នែកដែលសំខាន់ដូចគ្នា។ ខ្ញុំបានជ្រើសរយៈពេលខ្លីជាងអ្វីដែលការវិភាគរបស់ខ្ញុំផ្ទាល់បានបង្ហាញ។
តម្លៃបានផ្លាស់ទីដូចដែលខ្ញុំបានព្យាករណ៍យ៉ាងពិតប្រាកដ។ Position របស់ខ្ញុំបានបិទរួចទៅហើយ ក្នុងអំឡុងការទាញថយក្រោយ (pullback) ខ្លីមួយ មុនពេលតម្លៃទៅដល់ទីនោះ។
ការទាយទិសដៅត្រូវ គ្មានតម្លៃអ្វីទេ បើការចេញខុស ហើយខ្ញុំបានគិតអំពីការចេញត្រឹមតែប្រហែលពីរវិនាទីប៉ុណ្ណោះ។
នោះហើយជាលំនាំនៃកំហុសការចេញភាគច្រើន។ មិនមែនការអានទីផ្សារខុសទេ ប៉ុន្តែជាការអានទីផ្សារត្រូវដែលត្រូវខ្ជះខ្ជាយ។ ការវិភាគទទួលបានពេលម្ភៃនាទី ការចេញទទួលបានតែពីរវិនាទី ហើយគណនីបើកប្រាក់ឱ្យតែផ្អែកលើរឿងទីពីរប៉ុណ្ណោះ។
ការជួញដូរនីមួយៗត្រូវការការចេញបី មិនមែនមួយទេ
មនុស្សភាគច្រើនគ្រោងការចេញតែមួយ គឺគោលដៅប្រាក់ចំណេញ ហើយធ្វើអ្វីៗផ្សេងទៀតតាមតែកាលៈទេសៈ។ ផែនការពេញលេញមានការចេញបី ហើយទាំងបីត្រូវបានសរសេរទុកមុនពេលអ្នកចុច។
| ការចេញ | វាជាអ្វី | អ្វីដែលកំណត់វា |
|---|---|---|
| គោលដៅ | កន្លែងដែលអ្នកយកប្រាក់ចំណេញ | រចនាសម្ព័ន្ធនៅលើក្រាហ្វ។ កម្រិតបន្ទាប់ កំពូលមុន ឬចលនាដែលវាស់វែងបាន |
| ចំណុចលុបចោលគំនិត | ចំណុចដែលគំនិតរបស់អ្នកលែងត្រឹមត្រូវ | ក្រាហ្វម្តងទៀត។ មិនមែនគណនីរបស់អ្នក ហើយក៏មិនមែនលេខគត់ដែរ |
| ការចេញតាមពេលវេលា | ពេលដែលអ្នកចេញ ព្រោះគ្មានអ្វីកើតឡើង | គំនិតនៃការជួញដូរ។ បើចលនាតម្លៃគួរតែកើតឡើងនៅពេលទីផ្សារបើក ហើយឥឡូវជាម៉ោងអាហារថ្ងៃត្រង់ នោះមូលហេតុដែលត្រូវនៅក្នុងការជួញដូរបានបាត់ទៅហើយ |
ការចេញទីបី គឺជាការចេញដែលស្ទើរតែគ្មាននរណាសរសេរទុក ហើយវាជាកន្លែងដែលប្រាក់ច្រើនគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលបាត់បង់។ ការជួញដូរដែលមិនចំណេញ ហើយក៏មិនខាត នៅតែធ្វើឱ្យអ្នកចំណាយ៖ Spread ថ្លៃហិរញ្ញប្បទាន និងការយកចិត្តទុកដាក់ដែលអ្នកមិនបានផ្តល់ឱ្យ Setup បន្ទាប់។ “វាមិនទាន់ប៉ះ Stop Loss របស់ខ្ញុំនៅឡើយ” មិនមែនជាមូលហេតុដើម្បីនៅក្នុងការជួញដូរ ដែលលែងធ្វើដូចអ្វីដែលអ្នករំពឹងទុកទៀតហើយនោះទេ។
តម្លៃពិតនៃការបិទការជួញដូរចំណេញមុនពេល
ការយកប្រាក់ចំណេញមុនពេល មានអារម្មណ៍ថាសមហេតុផល។ ប្រាក់ចំណេញដែលបានយកហើយ គឺជាការពិត ចំណែកគោលដៅគ្រាន់តែជាក្តីសង្ឃឹម។ ប៉ុន្តែអារម្មណ៍នោះធ្វើអ្វីមួយជាក់លាក់ចំពោះលេខរបស់អ្នក ហើយវាសមនឹងត្រូវបានសរសេរចេញឱ្យឃើញច្បាស់។
អត្រាឈ្នះ (win rate) ដែលធ្វើឱ្យអ្នកមិនចំណេញ មិនខាត ត្រូវបានកំណត់ដោយសមាមាត្រដែលអ្នកសម្រេចបានជាក់ស្តែង មិនមែនសមាមាត្រដែលអ្នកបានគ្រោងទុកទេ។ ដូច្នេះ បើអ្នកគ្រោងការជួញដូរ 2:1 ហើយតែងតែយកតែពាក់កណ្តាលរបស់វា អ្នកមិនបានកាត់បន្ថយហានិភ័យទេ។ អ្នកបានដំឡើងរបារដែលអ្នកត្រូវឆ្លងកាត់។
| អ្នកបានគ្រោង | អ្នកយកបានជាក់ស្តែង | អត្រាឈ្នះដែលអ្នកត្រូវការឥឡូវ ដើម្បីមិនចំណេញ មិនខាត |
|---|---|---|
| 2 × ហានិភ័យរបស់អ្នក | 2 × ហានិភ័យ | 33% |
| 2 × ហានិភ័យរបស់អ្នក | 1.5 × ហានិភ័យ | 40% |
| 2 × ហានិភ័យរបស់អ្នក | 1 × ហានិភ័យ | 50% |
| 2 × ហានិភ័យរបស់អ្នក | 0.5 × ហានិភ័យ | 67% |
អានជួរខាងក្រោមបង្អស់។ អ្នកជួញដូរដែលគ្រោង 2R ហើយតែងតែយកបានតែមួយភាគបួនរបស់វា ត្រូវតែទាយត្រូវពីរដងក្នុងចំណោមបីដង លើយុទ្ធសាស្ត្រដែលត្រូវបានរចនាឡើងឱ្យដំណើរការ ដោយទាយត្រូវតែមួយដងក្នុងចំណោមបីដង។ គ្មានអ្វីនៅក្នុងយុទ្ធសាស្ត្របានផ្លាស់ប្តូរទេ។ មានតែការចេញប៉ុណ្ណោះដែលបានផ្លាស់ប្តូរ។
គណិតវិទ្យានៅពីក្រោយការចែកតែមួយនោះ ត្រូវបានពន្យល់ក្នុងការគ្រប់គ្រងហានិភ័យក្នុងការជួញដូរ។
ហេតុអ្វីអ្នកចេះតែចេញលឿនពេក
រឿងនេះត្រូវបានវាស់វែងរួចហើយ។ Terrance Odean បានសិក្សាគណនី Broker ចំនួន 10,000 ហើយបានរកឃើញថា វិនិយោគិនលក់ភាគហ៊ុនដែលចំណេញក្នុងអត្រា 14.8% និងភាគហ៊ុនដែលខាតក្នុងអត្រា 9.8% ដូច្នេះភាគហ៊ុនចំណេញមានលទ្ធភាពត្រូវបានលក់ច្រើនជាងភាគហ៊ុនខាតប្រហែល 1.5 ដង។ ក្នុងឆ្នាំបន្ទាប់ ភាគហ៊ុនចំណេញដែលពួកគេបានលក់ មានលទ្ធផលល្អជាងភាគហ៊ុនខាតដែលពួកគេរក្សាទុក 3.4 ពិន្ទុភាគរយ។
ដូច្នេះ សភាវគតិនេះមិនត្រឹមតែជារឿងអារម្មណ៍ទេ។ វាច្រាសទិស វាថ្លៃ ហើយវាស្ទើរតែកើតមានចំពោះមនុស្សគ្រប់គ្នា។ ការដឹងរឿងនេះមិនបិទវាបានទេ ប៉ុន្តែវាប្រាប់អ្នកថា ត្រូវរៀបចំប្រព័ន្ធការពារពីអ្វី។
ជាធម្មតា មានរឿងបីយ៉ាងដែលជំរុញវា៖
- ការជួញដូរចុងក្រោយ។ ក្រោយការខាត ការជួញដូរចំណេញបន្ទាប់ត្រូវបានបិទមុនពេល ដើម្បីឱ្យថ្ងៃនោះបានលទ្ធផលវិជ្ជមាន។ ទំហំនៃការឈ្នះត្រូវបានកំណត់ដោយការជួញដូរមុនរបស់អ្នក ជាជាងដោយការជួញដូរនេះ។
- ការសម្លឹងមើល។ អ្នកកាន់តែតាមដាន Position មួយយ៉ាងជិតស្និទ្ធ អ្នកនឹងកាន់តែបិទវាឆាប់។ រាល់ការប្រែប្រួលតម្លៃតូចៗដែលប្រឆាំងនឹងអ្នក គឺជាអំណះអំណាងតូចមួយ ហើយនៅទីបំផុតអ្នកយល់ព្រម។
- Position ធំពេក។ បើការកាន់វាឆ្លងកាត់ការប្រែប្រួលធម្មតាធ្វើឱ្យអ្នកមិនស្រួលចិត្ត អ្នកនឹងរកមូលហេតុដើម្បីចេញ។ នោះជាបញ្ហាទំហំ Position (position size) ដែលក្លែងខ្លួនជាបញ្ហាការចេញ។
ការដឹងថាវាជាមូលហេតុមួយណាក្នុងចំណោមបីនេះ មានសារៈសំខាន់ ព្រោះវាមានដំណោះស្រាយខុសៗគ្នា ហើយមានព័ត៌មានបន្ថែមអំពីការបែងចែកវា ក្នុងការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ពេលជួញដូរ។
ការចេញដោយផ្នែក និយាយឱ្យត្រង់
ការបិទមួយផ្នែកនៅគោលដៅទីមួយ ហើយទុកផ្នែកដែលនៅសល់ គឺជាការសម្របសម្រួលធម្មតា។ វាជាការសម្របសម្រួលសមហេតុផល ប៉ុន្តែគេលក់វាដូចជាអាហារឥតគិតថ្លៃ ហើយតាមពិតវាមិនមែនទេ។
អ្វីដែលវាធ្វើពិតប្រាកដ គឺធ្វើឱ្យ Position ងាយកាន់ជាងមុន ដែលមានតម្លៃច្រើន បើជម្រើសផ្សេងគឺការបិទវាទាំងអស់មុនពេល។ អ្វីដែលវាធ្វើផងដែរ គឺដាក់ពិដានលើការជួញដូរល្អបំផុតរបស់អ្នក ដែលជាការជួញដូរដែលបង់ថ្លៃសម្រាប់អ្វីៗផ្សេងទៀតទាំងអស់។ យុទ្ធសាស្ត្រដែលលទ្ធផលល្អបំផុតពីរបីទ្រទ្រង់ឆ្នាំទាំងមូល ត្រូវបានធ្វើឱ្យខូចប្រយោជន៍ដោយច្បាប់ដែលកាត់វាពាក់កណ្តាល។
មានលក្ខខណ្ឌពីរដែលធ្វើឱ្យការចេញដោយផ្នែកសមហេតុផល៖ អ្នកបានសម្រេចវាមុនពេលចូល ហើយអ្នកមានការជួញដូរដែលបានកត់ត្រាគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីដឹងថាការជួញដូរចំណេញរបស់អ្នក ជាធម្មតាបន្តហួសគោលដៅទីមួយឬអត់។ ការសម្រេចចិត្តចេញដោយផ្នែក នៅពេលការជួញដូរកំពុងចំណេញ មិនមែនជាយុទ្ធសាស្ត្រទេ។ វាគឺជាការចេញមុនពេល ដែលមានឈ្មោះស្អាតជាងប៉ុណ្ណោះ។
ពេលណាដែលត្រឹមត្រូវក្នុងការផ្លាស់ទីការចេញ
មិនមែនរាល់ការកែតម្រូវ សុទ្ធតែជាភាពទន់ខ្សោយនោះទេ។ ការសាកល្បងគឺដូចគ្នាជានិច្ច៖ តើអ្វីបានផ្លាស់ប្តូរ ក្រាហ្វ ឬអារម្មណ៍របស់អ្នក?
| សកម្មភាព | អត្ថន័យជាធម្មតា | សេចក្តីសន្និដ្ឋាន |
|---|---|---|
| ពង្រីក Stop Loss ព្រោះតម្លៃនៅជិតវា | អ្នកកំពុងប្រែការខាតដែលដឹងចំនួន ទៅជាការខាតដែលមិនដឹងចំនួន | កុំធ្វើដាច់ខាត |
| រំកិល Stop Loss តាមក្រោយ ពេលការជួញដូរទៅតាមទិសដៅរបស់អ្នក | ការពារប្រាក់ចំណេញពិត តាមច្បាប់ដែលបានសរសេរទុក | មិនអីទេ បើច្បាប់ត្រូវបានសរសេរទុកជាមុន |
| បិទមុនពេល ព្រោះ Setup ខូច | ក្រាហ្វបានដកយកមូលហេតុដែលអ្នកបានចូល | ត្រឹមត្រូវ ហើយវាមិនមែនជាការចេញមុនពេលសោះ |
| បិទមុនពេល ព្រោះវាចំណាយពេលយូរ | ភាពធុញទ្រាន់ | នោះជាការចេញតាមពេលវេលា ដូច្នេះសរសេរវាចូលក្នុងផែនការ ហើយឈប់ធ្វើវាតាមតែកាលៈទេសៈ |
| ពង្រីកគោលដៅ ព្រោះវាកំពុងទៅល្អ | ការលោភលន់ ដែលហៅខ្លួនឯងថាទំនុកចិត្ត | ស្ទើរតែមិនដែល។ យកការជួញដូរដែលអ្នកបានគ្រោងទុក |
ជួរទីបីសមនឹងទទួលការសង្កត់ធ្ងន់។ ការចេញ ព្រោះមូលហេតុនៃការជួញដូរបានបាត់ទៅ មិនមែនជាការគ្មានវិន័យទេ។ វាគឺជាគោលបំណងទាំងមូលនៃការមានមូលហេតុ។ អ្វីដែលធ្វើឱ្យការចេញមួយក្លាយជាការចេញមុនពេល គឺគ្មានអ្វីផ្លាស់ប្តូរ ក្រៅពីភាពក្លាហានរបស់អ្នក។
របៀបដឹងថាការចេញជាបញ្ហារបស់អ្នកឬអត់
អ្នកមិនចាំបាច់ទាយទេ។ បើអ្នករក្សាកំណត់ត្រា ចម្លើយមានទទឹងត្រឹមតែពីរជួរឈរ។
- ដាក់ការចេញតាមផែនការ និងការចេញជាក់ស្តែងរបស់អ្នក នៅក្បែរគ្នា សម្រាប់ការជួញដូរម្ភៃចុងក្រោយ។
- រាប់ថាតើវាត្រូវគ្នាប៉ុន្មានដង។
- សម្រាប់ការជួញដូរដែលមិនត្រូវគ្នា សរសេរថាអ្នកបានទៅទិសណា៖ ចេញមុនពេល ឬកាន់ហួសផែនការ។
បើភាពមិនត្រូវគ្នាភាគច្រើន ជាការចេញមុនពេលលើការជួញដូរចំណេញ បញ្ហាគឺភាពក្លាហាន និងទំហំ Position មិនមែនការវិភាគទេ។ បើវាជាការចេញយឺតលើការជួញដូរខាត នោះជាបញ្ហាផ្ទុយគ្នា ហើយបន្ទាន់ជាង។ បើជួរឈរតាមផែនការច្រើនតែទទេ នោះមិនដែលមានផែនការណាមួយឱ្យខកខានទេ ដែលជាបញ្ហាងាយជួសជុលបំផុតក្នុងចំណោមបី និងកើតមានញឹកញាប់បំផុត។
គំរូនៅក្នុងរបៀបកត់ត្រាកំណត់ហេតុជួញដូរ (trading journal) មានជួរឈរទាំងពីរនេះ ដោយសារមូលហេតុនេះហើយ។
សំណួរដែលគេសួរញឹកញាប់
តើខ្ញុំដឹងដោយរបៀបណា ថាពេលណាត្រូវបិទការជួញដូរ?
នៅពេលការចេញមួយក្នុងចំណោមការចេញទាំងបីរបស់អ្នកត្រូវបានឈានដល់៖ គោលដៅ កម្រិតលុបចោលគំនិត ឬដែនកំណត់ពេលវេលា។ បើអ្នកកំពុងសួរសំណួរនេះនៅកណ្តាលការជួញដូរ ហើយគ្មានការចេញណាមួយត្រូវបានប៉ះ ចម្លើយដោយស្មោះត្រង់គឺថា អ្នកមិនបានគ្រោងការជួញដូរនោះឱ្យចប់ ហើយឥឡូវអ្នកកំពុងគ្រោងវាឱ្យចប់ ក្រោមសម្ពាធ ខណៈប្រាក់កំពុងប្រឈមហានិភ័យ។
តើអ្នកគួរនៅក្នុងការជួញដូរមួយរយៈពេលប៉ុន្មាន?
ដរាបណាមូលហេតុដែលអ្នកបានចូល នៅតែត្រឹមត្រូវ។ នោះជារយៈពេលខ្លីជាងពេលដែលមនុស្សភាគច្រើនកាន់ការជួញដូរខាត ហើយវែងជាងពេលដែលមនុស្សភាគច្រើនកាន់ការជួញដូរចំណេញ។ បើគំនិតនៃការជួញដូររបស់អ្នកមានកំណត់ពេលវេលាភ្ជាប់មកជាមួយ ដែលវាគួរតែមាន នោះរយៈពេលនោះហើយជាចម្លើយរបស់អ្នក។
តើមានអ្វីកើតឡើង បើខ្ញុំមិនដែលបិទការជួញដូរ?
វាអាស្រ័យលើអ្វីដែលអ្នកកាន់។ Position ភាគហ៊ុន អាចកាន់បានដោយគ្មានកំណត់ ហើយគ្រាន់តែឡើងចុះប៉ុណ្ណោះ។ Position ដែលប្រើ Leverage គិតថ្លៃហិរញ្ញប្បទានរៀងរាល់ថ្ងៃ ហើយអាចត្រូវបានបិទជំនួសអ្នក បើ Margin អស់ ហើយផលិតផលដែលមានកាលបរិច្ឆេទផុតកំណត់ នឹងបិទខ្លួនឯងនៅថ្ងៃផុតកំណត់ ទោះបីអ្នកត្រៀមខ្លួនរួចឬមិនទាន់ក៏ដោយ។ ចំណុចរួមគឺថា ការមិនសម្រេចចិត្ត ក៏នៅតែជាការសម្រេចចិត្តដែរ ហើយវាត្រូវបានធ្វើឡើងដោយនរណាម្នាក់ផ្សេងក្រៅពីអ្នក។
តើខ្ញុំគួរប្រើគោលដៅថេរ ឬ Trailing Stop?
គោលដៅថេរស័ក្តិសមនឹងយុទ្ធសាស្ត្រដែលមានកម្រិតច្បាស់លាស់នៅលើក្រាហ្វសម្រាប់តម្រង់ទៅ ហើយវាងាយស្រួលសាកល្បងជាង ព្រោះផែនការមិនមានភាពស្រពិចស្រពិល។ Trailing Stop ស័ក្តិសមនឹងលក្ខខណ្ឌទីផ្សារដែលមាននិន្នាការ ដែលចលនាតម្លៃអាចទៅឆ្ងាយជាងកម្រិតណាមួយដែលអ្នកអាចកំណត់ទុកជាមុន។ ចម្លើយខុស គឺការប្តូររវាងវិធីទាំងពីរនៅកណ្តាលការជួញដូរ ដែលធ្វើឱ្យអ្នកទទួលបានផ្នែកអាក្រក់បំផុតនៃវិធីទាំងពីរ។
សេចក្តីសង្ខេប
សរសេរការចេញបីមុនពេលអ្នកចូល៖ កន្លែងដែលអ្នកយកប្រាក់ចំណេញ កន្លែងដែលគំនិតលែងមានសុពលភាព និងពេលដែលអ្នកចេញព្រោះគ្មានអ្វីកើតឡើង។ បន្ទាប់មក អនុវត្តវា។
ការបិទការជួញដូរចំណេញមុនពេល មិនកាត់បន្ថយហានិភ័យរបស់អ្នកទេ។ វាដំឡើងអត្រាឈ្នះដែលអ្នកត្រូវការ ដោយស្ងាត់ៗ រហូតដល់យុទ្ធសាស្ត្រដែលដំណើរការលើក្រដាស លែងដំណើរការក្នុងគណនី។ ខ្ញុំបានបង់ថ្លៃសម្រាប់មេរៀននោះរួចហើយ ហើយការចូលមិនមែនជាផ្នែកដែលខុសនោះទេ។